
Өчигдөр амралтын өдөр байсан болохоор Өргөө орж “This is it” үзэх гэсэн боловч зөвхөн өглөө болон өдрийн цагаар л гарч байсан тул нэгэнт хожигдсон байлаа. Ингээд гарч байгаа монгол кинонуудаас аль нэгийг нь үзэхээр болов. Нилээн урт дараалал дунд очерлон байж “Хайрын рекорд” хэмээх киноны тасалбар авлаа. Продюсерээр нь М.Батбаяр ажилласан бөгөөд найруулагч нь Д.Галбаяр ажээ. Зөрлөг кинонд тоглосон Т.Хулан, С.Баттулга нар тоглосон болохоор нь энэ киног үзэхээр шийдсэн юм.
Кино зохиол:
Ер нь бол монгол кинонуудын уламжлалт гэж хэлж болох инээдмийн, хөгжилтэй хайрын тухай өгүүлэх аж. Кино эхлэхдээ нэг бабник залуугийн яриагаар эхлэхээр нь тэр залуу л нэг хүнд дурлах нь дээ гэж бодож байтал арай өөр дүр зураг харагдаж эхэлсэн. Зохиол ерөнхийдөө дажгүй боловч Баттүвшин, Гэрэлээ 2 ийг дотно болгохын тулд одоо арай их контактлуулах байсан юм шиг. Зүгээр нэг тоглоом төдий зүйл замын урд тавьсаар байгаад бараг “найрчих” шиг болсон ш д. Бас нэг зүйл нь гэвэл Гэрэлээг 22 той гэж кинонд харуулах гээд Т.Хулангийн үсийг арай л муухай болгочихсон мэт санагдсан. 22 той гэхээр заавал тийм “дэлбэрчихсэн” үстэй байх албагүй шүү дээ? Харин гол дүрийн жүжигчдийн бодлыг тун хөгжилтэйгээр харуулсан нь “Гоёлын даашинз” ийн плюсийг авсан мэт санагдсан. Бас нэг ойлгомжгүй зүйл нь Гэрэлээгийн Лондонгоос эрсэн эгч нь яагаад Баттүвшингийн ч юм уу, найзынх нь ч юм уу лагерьт яваад оччихдог нь сонин. Дараа нь яагаад хүн андуурсан гэх зэргийн тайлал маягийн зүйлийг төгсгөлд нь жоохон орхигдуулчихсан юм шиг.